Hz. Ebu Bekir (R.A.)

Hz. Ebu Bekir (R.A.), İslamiyet'i kabul eden yetişkin erkeklerin ilki, Peygamber Efendimizin (S.A.V.) en yakın dostu, kayınpederi ve İslam devletinin ilk halifesidir. Mirac hadisesini hiç tereddüt etmeden hemen onayladığı için bizzat Resûlullah tarafından "Sıddîk" (en doğru, hiç yalan söylemeyen) unvanıyla şereflendirilmiştir. Cennetle müjdelenen on sahabiden biri olan Hz. Ebu Bekir, sarsılmaz sadakati, cömertliği ve fedakarlığıyla İslam ümmetinin en faziletli şahsiyeti kabul edilir.

Hayatı ve İslam'a Girişi

Mekke'de Kureyş kabilesinin Teym koluna mensup olarak dünyaya gelen Hz. Ebu Bekir, İslam öncesinde de dürüstlüğü, güzel ahlakı ve soy ilmindeki (nesep) uzmanlığıyla tanınan, Mekke'nin ileri gelen zengin tüccarlarındandı. Peygamber Efendimizle (S.A.V.) gençlik yıllarından beri süregelen köklü bir dostluğu vardı. Efendimize nübüvvet vazifesi verildiğinde, daveti duyar duymaz hiç duraksamadan iman etti. Müslüman olduktan sonra servetini tamamen İslam'ın yayılması ve başta Hz. Bilal-i Habeşi olmak üzere işkence gören kölelerin özgürlüğüne kavuşturulması için harcadı. En zorlu günlerde, özellikle Mekke'den Medine'ye hicret esnasında Sevr Mağarası'nda Efendimize yoldaşlık ederek Kur'an-ı Kerim'de "İkinin İkincisi" övgüsüne mazhar oldu.

Hilafet Dönemi ve İslam'a Hizmetleri

Peygamber Efendimizin (S.A.V.) vefatının ardından Müslümanların ittifakıyla halife seçilen Hz. Ebu Bekir, yaklaşık iki yıllık kısa ama son derece kritik hilafet döneminde çok büyük başarılara imza attı. Efendimizin vefatıyla sarsılan ve dinden dönme (Ridde) eğilimine giren kabilelerle kararlılıkla mücadele etti, sahte peygamberleri ortadan kaldırarak İslam birliğini yeniden tesis etti. Zekat vermek istemeyenlere karşı tavizsiz duruşuyla devlet otoritesini korudu. Ayrıca, Yemame Savaşı gibi çetin mücadelelerde hafız sahabelerin şehit düşmesi üzerine, Kur'an ayetlerinin kaybolmasını önlemek amacıyla Zeyd bin Sabit başkanlığında bir heyet kurdurarak Kur'an-ı Kerim'i ilk kez "Mushaf" haline (kitap haline) getirdi.

Ahlakı ve Vefatı

Hz. Ebu Bekir, son derece yumuşak huylu, şefkatli, tevazu sahibi ama bir o kadar da azimli ve dirayetli bir karaktere sahipti. Halifeliği döneminde bile yetimlerin koyunlarını sağmaya, muhtaçlara el uzatmaya devam edecek kadar mütevazıydı. Tebük Seferi'nde malının tamamını orduya bağışlamış, Efendimizin "Geride ailene ne bıraktın?" sorusuna, "Onlara Allah ve Resûlü'nü bıraktım" diyecek kadar muazzam bir teslimiyet göstermiştir. Hicri 13 yılında Medine'de vefat eden Hz. Ebu Bekir, vasiyeti üzerine çok sevdiği ve hayatını uğruna adadığı Peygamber Efendimizin (S.A.V.) hemen yanına, omuz hizasına gelecek şekilde defnedildi.